Protestanten, wie zijn ze?

De Protestantse Kerk van België

Tijdens de Reformatie werden in de Zuidelijke Nederlanden, ook bij ons op de streek, enkele honderden gemeenten (protestantse parochies) opgericht. De Lutherse gemeenten bleken geen behoefte te hebben aan een kerkelijke structuur, in tegenstelling tot de hervormde gemeenten die zich in 1562 in een synode verenigden. De nederlaag van de Geuzen en de herovering van de provincies in het Zuiden door Spanje was, een feit met de val van Oostende (1604) als laatste protestants bolwerk. Reeds sterk verzwakt door een massale uitwijking dook het protestantisme in de volgende eeuw onder. De "Kerken onder het Kruis" - schuilkerken (bv. Menen, Wervik)- overleefden tot het Barrièretraktaat 1715 dat hen toeliet even op krachten te komen. De Staten-Generaal van de Republiek der Verenigde Nederlanden steunden hen; het Edict van Verdraagzaamheid van Jozef II (1781) - dat in 1792 weer werd afgeschaft - aanvaardde hen, waardoor de protestanten langzamerhand bestaansrecht kregen.

De inlijving bij Frankrijk en de "Loi des Articles organiques des Cultes protestants" hadden tot gevolg, dat de nog bestaande gemeenten werden opgenomen in het verband van de Hervormde gemeenten van het Franse Keizerrijk.

Tijdens de periode na de stichting van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, onder regering van Willem I, werden de gemeenten, verenigd in de Kerkprovincie Limburg, opgenomen in het verband van de Nederlandse Hervormde Kerk. Aan de vooravond van de Belgische Omwenteling (1830) waren er 56 plaatselijke gemeenten, die zich op 22 en 23 april 1839 verenigden in de BOND DER PROTESTANTS-EVANGELISCHE KERKEN VAN HET KONINKRIJK BELGIË, geleid door een Synode. Deze Synode werd op 18 mei 1839 bij koninklijke goedkeuring (Leopold I) erkend als de enige kerkelijke autoriteit van de Protestantse Kerken in België. In de loop der jaren sloten zich andere gemeenten hierbij aan. Onder invloed van centraliserende stromingen werd de Bond op 19 juni 1957 omgevormd tot de PROTESTANTSE EVANGELISCHE KERK VAN BELGIË. In 1964 werd door deze Kerk en de Belgische Jaarlijkse Conferentie van de Verenigde Methodistische Kerk een "verbindingscomité" ingesteld met het oog op de oprichting van een nieuwe Verenigde Kerk.

Reeds in 1816 waren er sporen te ontwaren van het Methodisme - de krachtige beweging van het evangelisch Reveil van de XVIII^e eeuw. Slechts in 1910 legde de "Mouvement Mondial des Fraternités" enkele contacten ter voorbereiding van de inplanting in het land van de "Methodist Episcopal Church South". Het plan werd pas na de eerste wereldoorlog uitgevoerd. In het begin beperkte de arbeid zich tot het verlenen van materiële hulp aan de bevolking van de geteisterde gebieden, maar al spoedig breidde het initiatief zich uit tot een krachtige evangelisatie in heel het land door middel van publikaties, een ziekenhuis, een middelbare school en het openen van een "Huis van het Belgische Protestantisme".

In 1930 bestond er een twintigtal plaatselijke gemeenten, die de BELGISCHE JAARLIJKSE CONFERENTIE VAN DE METHODISTISCHE KERK vormden. Rond diezelfde tijd kwam een toenaderingsbeweging op gang onder de drie voornaamste methodistische Kerken in de Verenigde Staten. De eenheidsbesprekingen van deze drie Kerken, met inbegrip van hun zendingswerk in alle werelddelen, leidden tot hun éénwording in 1939 onder de naam van "The Methodist Church", waarvan de Belgische Jaarlijkse Conferentie een onderdeel vormde. Samen met een aantal Methodistische Kerken in andere Europese landen in Centraal- en Zuid-Europa, vormde de Belgische Conferentie het diocees Genève. Een van de kenmerken van deze Kerk is haar verlangen naar nauwe samenwerking, die zich uit in allerlei vormen van gemeenschappelijk getuigenis. Nieuwe besprekingen, deze maal met de "United Evangelical Brethern", brachten een verdere eenheid tot stand door de oprichting in 1968 van de "United Methodist Church".

De onderhandelingen van het Belgische verbindingscomité bleven niet zonder resultaat. Op 18 en 19 april 1969 namen de synode van de Protestantse Evangelische Kerk van België en de Belgische Jaarlijkse Conferentie van de Verenigde Methodistische Kerk een nieuwe constitutie aan.

Middels een protocol van fusie, getekend door beide Kerken, werd op 22 juni 1969 de PROTESTANTSE KERK VAN BELGIË in het leven geroepen.

Met de bedoeling tot méér samenwerking en later tot de oprichting van een protestantse kerk te komen, waren er in 1968 contacten tussen de Protestantse Evangelische Kerk van België en de Hervormde Kerk van België enerzijds en de Protestantse Evangelische Kerk van België en de Kring België van de Gereformeerde Kerken anderzijds. Op 30 september 1978 werd de constituerende synodevergadering van de Verenigde Protestantse Kerk in België gehouden, nadat de synoden van de Hervormde Kerk van België en de Protestantse Kerk van België en de Classis van de Gereformeerde Kerken in België plechtig besloten hadden na een voorbereidingsperiode die van 1 oktober tot 31 december 1978 zou duren, vanaf 1 januari 1979 aldus verder te gaan in één kerkverband.

In de op zaterdag 4 november 1978 te Brussel gehouden plechtige dankdienst, ter gelegenheid van de oprichting van de Verenigde Protestantse Kerk in België, werd dit bevestigd door ondertekening van de "Geloofsverklaring" (zie artikel 1 van de Constitutie) alsmede de hierna volgende "Verklaring van eenheid": De Protestantse Kerk van België, de Hervormde Kerk van België en de Gereformeerde Kerken in België, bereid samen te antwoorden aan hun gemeenschappelijke roeping tot eer van de ene God, Vader, Zoon en Heilige Geest en begerig het Evangelie beter te dienen in de samenleving van vandaag, ontvangen als een genade van God de mogelijkheid die hun geboden is, zich te verenigen in een nieuwe kerk onder de naam van VERENIGDE PROTESTANTSE KERK IN BELGIË.

Historiek van de gemeente Wevelgem.

Deze protestantse gemeenschap is ontstaan door openluchtwerk en tentencampagne van de Belgische Methodistische Zending rond 1924, op grondgebied nr. 14 tot 18 van de Spoorwegstraat. Later werd op deze plaats een barak opgetrokken voor de eerste samenkomsten. Op 11.12.1927 had de eerste steenlegging plaats van het huidige kerkgebouw, dat mede door een gift uit Amerika gebouwd werd. Het toenmalig gebouw had rondom glasramen, die bij een bombardement in de tweede wereldoorlog verloren gingen. Nu blijven aan de linkerkant een klein (hersteld) raam en een rosace aan de voorkant over. Door de jaren heen volgden de voorgangers elkaar op. Wevelgem werd via een koninklijk besluit van 26.12.1986 erkend met als gebiedsomschrijving de gemeente (groot) Wevelgem, (groot) Ledegem en (groot) Moorslede.

Naar boven:

Wat geloven ze?

Protestanten zijn christenen, die geloven dat Jezus Christus de langverwachte Messias is. Hij leefde ons voor hoe men moet leven, in liefde tot God en de medemens. Wij belijden dat Hij is gestorven voor onze zonden, begraven en verrezen.

We kennen twee sacramenten:

• De doop als teken van eenheid en verbondenheid met Christus en met alle gelovigen waarvan God de Vader is.
• Het avondmaal, door Jezus Christus ingesteld met de woorden doe dit tot mijn gedachtenis. Protestanten doen dit 'ter gedachtenis' ze geloven niet in de transsubstantiatie, moeilijk woord om te zeggen dat het brood het lichaam van Christus wordt en de wijn het bloed van Christus. Brood en wijn worden aan allen, die in hun gemeente of kerkgemeenschap deelnemen, aangereikt.

Protestanten hebben de reputatie veel in de Bijbel te lezen. Dit boek is een verzameling verhalen, liederen, gebeden, gedichten e.a. die ons een beeld van God tonen zoals Hij voor ons wil zijn, en hoe wij hierdoor kunnen leven. Dit boek is en leidraad voor het leven. We lezen zowel uit het Oude - als uit het Nieuwe Testament.

Naar boven:

Wat doen ze?

Men zegt wel eens dat het hart van de gemeente klopt in de zondagse eredienst als we in gebed, zang en bijbellezing samen komen. Bij vele bezoekers valt op dat er vaak en door allen meegezongen wordt.

We lopen samen even een dienst door:

• Het aanvangslied zet de toon van de dienst.
• De mededelingen die er op volgen laten de aanwezigen horen wat er in de komende tijd in en rond de gemeente gebeurt, vergaderingen, activiteiten volgen elkaar op. Er wordt aandacht besteed aan het 'wel en wee' (zo worden na de dienst regelmatig kaartjes ondertekend en gestuurd naar zieken etc.).
• Zo is het moment gekomen om te naderen voor de Heer in het drempelgebed, worden we bemoedigd in de votum en groet, die we beantwoorden met een lied.
• We belijden onze schuld, roepen om ontferming voor de wereld in het kyriegebed en geloven dat we in Jezus Christus vergeving krijgen. Daarom zingen we dan ook in het glorialied onze vreugde uit.
• Meestal volgt dan het woord tot de kinderen, geloven geef je door, via 'verhalen' die de bijbelse ideeën vertalen naar de kinderen toe.
• In de eredienst staat de schriftlezing, de bijbellezing en verkondiging, ook wel 'preek' genoemd, centraal. Er wordt een keuze gemaakt uit de boeken van het Oude Testament en van het Nieuwe Testament. Maar voor de Schriften open gaan krijgen we het gebed voor het openen van de Schriften, waarin we bidden dat de heilige Geest onze ogen en oren moge openen, opdat we mogen leren uit de Schriften. Tussen de lezingen en na de lezingen zingen we een lied dat bij die lezingen past. Daarna volgt de uitleg. Na een moment van stilte, klinkt het antwoordlied.
• Eenmaal per maand vieren we avondmaal, bij het breken van het brood en drinken van de beker wordt het Laatste avondmaal herdacht. We hebben dan samen 'gevierd' en willen niet voorbij gaan aan wat rond ons gebeurt, de vreugden en de nood van de wereld, daarom volgen de dank- en voorbeden, die afgesloten worden door een stil gebed, met als afsluiting het gezamenlijk bidden van het Onze Vader.
• De eredienst wordt hierna afgesloten door het zingen van het slotlied, waarna de voorganger een zegenbede uitspreekt die beaamd wordt door de samenzang.

Er wordt dus veel gezongen, zowel uit de bundel van J. de Heer, als uit het Liedboek der kerken als modernere teksten.

In de eredienst kan naast het avondmaal ook op aanvraag een doop plaats vinden van kinderen of van volwassen, de twee sacramenten die door de protestantse traditie worden erkend.
De doop wordt wederzijds erkend door de protestanten en de rooms katholieken.

Kinderdoop (Oecumenisch)

Volwassendoop en belijdenis

Kinderen komen mee naar de dienst, in de meeste gemeente wordt opvang voorzien voor de allerkleinsten en voor kinderen onder de twaalf jaar een kindernevendienst georganiseerd. Daar worden bijbelverhalen op hun niveau uitgelegd, worden allerlei werkjes gemaakt, gekleurd, geknipt, ...

Na de eredienst wordt nagepraat in de koffieruimte, het is voor de meesten een wekelijks ontmoetingspunt.

Als iemand zijn geloofsbelijdenis wil afleggen, vraagt hij/zij dit aan bij de kerkenraad en volgt hij/zij catechisatie. Hierbij gaat men dieper in op wat het geloof inhoudt. De belijdenis van het geloof wordt meestal in de gemeente, tijdens de eredienst afgelegd.

De gemeente komt ook samen in bijbelstudies, gespreks-avonden, waarin de link wordt gelegd tussen ons dagelijks leven en de bijbelse verhalen.

Organisatie van de gemeente

• Onze gemeenten kennen drie ambten; de ouderling, de diaken en de predikant/ voorganger. Samen vormen ze de kerkenraad die de gemeente bestuurt. Alle drie worden ze via stemming gekozen. Een gemeente is geen 'domineeskerk'. De ouderlingen en diakenen verrichten hun taak na hun gewone dagtaak, de voorganger heeft een opleiding gevolgd aan de Universitaire Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid te Brussel.
• Een dominee mag huwen en er zijn ook vrouwelijke predikanten werkzaam.
• De Raad van bestuur zorgt ervoor dat de materiële belangen van de gemeente behartigd worden: bv. onderhoud van de gebouwen, contact met de overheden... Hiervoor wordt overleg gepleegd en de nodige vergaderingen belegd.
• De leden van de kerkenraad worden afgevaardigd naar de districtsvergaderingen van Oost- en West- Vlaanderen. Nationaal vindt jaarlijks de synodevergadering plaats.
• De protestantse gemeenschap heeft ook oecumenische contacten (o.a. bij oecumenische huwelijken) zowel met de Anglicaanse-, Orthodoxe- als met de Rooms-Katholieke kerk..

Naar boven:

VPKB Logo

Het  logo drukt verbondenheid uit met de protestantse traditie. Tegelijk vertaalt het de permanente zorg om de boodschap van het Evangelie voortdurend te reactualiseren. In tegenstelling tot het oude zegel, zegt het nieuwe logo ook iets over de zending van de Kerk. De vorm is rijk aan interpretaties: rijk door het verleden, richt het de blik op de toekomst. De keuze voor dit logo heeft ook een vernieuwing van lettertype mogelijk gemaakt. Bovendien is het nieuwe logo, qua taal, neutraal. U kunt het gebruiken met uniformiteit in stijl en typografie in verschillende talen, samen of apart.

Het beeld van het logo

In het logo zijn een kruis en een duif geïntegreerd, zoals in het Hugenotenkruis. Dit kruis is een krachtig en eeuwenoud symbool van het protestantisme. Het open kruis leidt ons naar de Levende Christus en naar een open en dynamische kerk. De duif, symbool van de Heilige Geest, gaat waarheen ze wil. Ze is getekend op het kruis tijdens haar vlucht de hoogte in. Het gaat ook om de Geest van de schepping. In die zin kan het geloof bron van verantwoordelijkheid zijn, vandaag en al de dagen, voor iedereen en voor de wereld waarin we leven.

De kleuren van het logo

Naar boven:

Protestantse Kerk Wevelgem, Spoorwegstraat 18, 8560 Wevelgem (Contactadres)