|
Wie kiest voor:
- een leven luisteren naar en doorvertellen van (bijbelse) verhalen;
- tonen van bevlogenheid, maar ook leren stil te zijn;
- de ander ruimte te geven, er te zijn, zoals zij/hij tot ons komt;
- met geloofsgenoten vormgeven aan inclusieve vieringen;
- kerkmuren die mens noch kerk tegenhouden of uitsluiten;
- verantwoordelijkheid en zorg voor milieu en schepping;
- 'vechten' voor daadwerkelijke vrede en vrijheid, en
- bewuste keuzes in bestuur, politiek en maatschappij.
Deze acht facetten
van 'oecumenisch geloven',
vormen een kruis..
Dat dragen als zichtbare opdracht;
en herkennen het bij anderen:
vrome en vrolijke mannen
en fiere vrouwen!
Geïnspireerd door facettenkruis van de Evangelisch Lutherse kerken, Hessen Nassau
Naar boven:
Oecumene: een experiment of meer dan een experiment?
door Johan Vandezande, Sint-Michielsbeweging
Izegem

Twee potten staan naast elkaar. Op het eerste gezicht zijn ze heel verschillend. Hun
kleur en hun tekening zijn niet hetzelfde. Toch houden ze het bij elkaar uit. Ze komen uit
het atelier van dezelfde pottenbakker. Hij draaide ze een voor een met heel veel liefde.
Want hij wilde dat ze op hem zouden lijken.
Twee godsdiensten staan broederlijk naast elkaar. Ze zijn heel verschillend. Hun
beleving en hun interpretatie zijn niet hetzelfde. Toch houden ze het bij elkaar uit. Ze
komen uit de handen van dezelfde Schepper. Hij vormde hen met evenveel liefde. Want Hij
wilde dat ze op Hem zouden lijken. En Hij bekleedde hen met dezelfde Christus. Is het
daarom dat ze zo broederlijk naast elkaar staan?
Wat christenen samenbrengt
Meestal start de oecumene vanuit Rooms-Katholieke hoek. In Vlaanderen zijn ze ook in de
meerderheid. In de oecumenische bidweek voelt een dominee zich een stuk loslopend wild,
want iedereen wil hem dan strikken voor een oecumenisch gebed.
In het voorbereidend gesprek vonden we beiden dat oecumene zich niet beperkt tot een
schuchtere samenwerking in de periode van 18 van 25 januari. We bespraken ook dat één
initiatief de grote verschillen niet zou wegwerken. Zelfs meerdere initiatieven zullen dat
nooit doen. Onze belevingen zijn zo verschillend, maar niet aan elkaar minderwaardig. Ze
zijn als de tekeningen op deze of op de andere pot.
Bij het concreet voorbereiden voelden we onze verschillen, die gebaseerd zijn op
traditie. We ervaarden hoe mensen in het verleden gekwetst werden door deze
verscheidenheid. We zijn ons bewust van de geleden pijn. We beseffen heel goed dat er
ongelofelijk veel tijd nodig is om de wonden veroorzaakt in de geschiedenis van deze
mensen te laten genezen. We willen hen vooral heel nabij zijn in ons bidden en pastoraal
bezig zijn. Oecumene is geen toedekken van pijn en verdriet. Het is geen verdoezelen van
verschillen. Maar hoe wezenlijk zijn verschillen als het gaat om hetzelfde Fundament? In
oecumene gaat het om dezelfde Christus.
Het oecumenisch avondgebed
Op vrijdagavond 8 september om 19u.30 houden we een oecumenisch avondgebed in het
paterskoor van de Kapucijnerkerk te Izegem. Ds. Marie-Claire Vandooren, dominee in de
protestantse kerk van Wevelgem, zal mee voorgaan en de homilie houden.
Reeds voor de tweede maal dit jaar houden wij een oecumenisch avondgebed. Het eerste
was op vrijdag 20 januari tijdens de Internationale Bidweek.
Oecumene willen we immers niet tot deze periode van het jaar beperken. Oecumene is een
zaak van regelmatig herhalen, samen bidden, samen denken in volle respect voor elkaar
eigenheid, met het oog gericht op de Heer, Fundament van ons bestaan.
Méér dan een experiment
Samen bidden is werken aan het gemeenschappelijke huis. Maar het blijft zwoegen als de
Heer niet zelf het huis bouwt. (Ps. 127). Oecumene is hoe dan ook Gods werk, naast alle
menselijke inspanningen. Wat God in deze samenwerking is begonnen, zal Hij ook voltooien.
In het grootste vertrouwen willen wij vanuit onze verscheidenheid hieraan meewerken.
21 januari 2007
In de protestantse kerk
samen met diaken Johan Vandezande

Naar boven:
18 januari 2008
Bij de Sint-Michielsbeweging Izegem
te gast bij diaken Johan Vandezande
Van 18-25 januari 2008 ging de gebedsweek voor de eenheid door. Een eeuweling, of 100
jaar samenkomen rond het Woord om samen te bidden en waar iedereen welkom is. Dit gebeurde
opnieuw in Izegem, waar na de gebedsdienst een inleiding op het Protestantisme in
Vlaanderen aan bod kwam. De vragen waren oprecht en open naar elkaar toe. We zien al uit
naar een wederzien later op het jaar.

Naar boven:
|